22:41

Kapıları çalan benim
kapıları birer birer.
Gözünüze görünemem
göze görünmez ölüler.

Hiroşima'da öleli
oluyor bir on yıl kadar.
Yedi yaşında bir kızım,
büyümez ölü çocuklar.

Saçlarım tutuştu önce,
gözlerim yandı kavruldu.
Bir avuç kül oluverdim,
külüm havaya savruldu.

Benim sizden kendim için
hiçbir şey istediğim yok.
Seker bile yiyemez ki
kağıt gibi yanan çocuk.

Çalıyorum kapınızı
teyze, amca, bir imza ver.
Çocuklar öldürülmesin
şeker de yiyebilsinler.



kız çocuğu - nazım hikmet

Posted in | 0 Comments »

22:55

durmadan kendimizden bahsediyoruz
kimsenin kendisinden bahsetmeye tahammülü yok
öyle sık değişiyor ki cepheler
bunun bir savaş olduğunu anlamakta güçlük çekiyoruz
herkes birbirine benzemeye çalışırken kavganın sebebi güme gidiyor
sonra birden derin uykular basıyor
kendimizi çok ciddiye almaktan yorgunuz

- yeditepe istanbul bölüm 47

Posted in | 0 Comments »

19:31

havva (kitaptan okuyor): tanrıya inanmak için gözle görmeyi bekliyor, ne kolay olurdu o zaman inanmak, feragat etmek, kurban olmak. Peki sen yüreğinde bir inanç büyütebiliyor musun??

- yeditepe istanbul bölüm 46

Posted in | 0 Comments »

19:04

hayat, sahip olduklarımızın dışında kalanlarmış meğer...

yeditepe istanbul - bölüm 46

Posted in | 0 Comments »

21:20

bir şeylerin yerine birbirimizi koyduk, birbirimiz kadar değerli şeylerin yerine, olmadı, artık şimdi kimse sığmaz oraya ...
yeditepe istanbul - bölüm 44

Posted in | 0 Comments »

00:45

niye gittim sanki... sanki dönünce her şeye yeniden başlamak mümkünmüş gibi...
hayır, daha eskilere gitmeli.
hiçbir şeyin değişmeden süreceğine inandığımız günlere.
güzel, yalan dünlere.

yeditepe istanbul - bölüm 43

Posted in | 0 Comments »