| 22:47 |
|
|
anla ki insan ikizini öldürmeden yaşayamıyor öyleyse nasıl alışabilirim söyle nasıl sürdürebilirim oysa yaşamak acılara alışmakla sürebiliyor -insan alışandır- ve insan yaşamadan ölür mü bilemiyorum yaşayarak ölmeyi öğrenmek yerine bizler ancak öldükten sonra yaşamayı sürdürmeyi düşünüyoruz bilinçsiz bir cennet özlemiyle ruhlarımız arzulamadan ulaşıyor sonra da ulaştıklarımızın ağırlıklarını taşıyamıyoruz ve en nihayet bir ihanetle ulaştığımız yerden geri dönüyoruz ... yani sen kucağına zorla bir kuşu kondurup kanatlarını okşuyorsun sonra karıncalanıyor her şey anlamını yitiriyor bir itirafa başlar gibi seviyoruz alçak gönüllü olalım bir kuşun hiç okşanılmayacak yeridir kanatları yani ki acılarla anlaşılmaz....
murat çelik - gülziya
murat çelik - gülziya
